نوار سبز دور دستم وا شده خوب کسی نیست که بهم کمک کنه با دندون دوباره می بندم و گره می زنم یکو با خانوم روبه رویی چشم در چشم می شم چنان نگاه مادرانه ی عاشقانه ایی می کنه که حد نداره آقا...عجب فضاییه این روزا
تو همیشه پشیمانی هیچ وقت تو باغ نبودی هیچ وقت تلاشی م واسه اومدن به این ور باغ نکردی هر چند این دم آخری یه زوری زدی که قابل تحسین بود ولی بلد نبودی قهوه ایی کردی
هر موقع که آهنگ گورستان ایستاده هادی پاکزاد و گوش میدم یاد این میوفتم که خودکشی کرده اونجا که میگه این سطح از درد برای پوست نازک یه روح... همونجا برای بار هزارم پاره میشم
نظرات